Upgazet: Wat je doorgeeft zonder het te beseffen

Wat was jullie eerste indruk vandaag vanuit jullie eigen achtergrond als ondernemer?

[Erna] Wat mij meteen opviel, is hoe groot en gestructureerd alles hier is. Vroeger beslisten wij gewoon met z’n tweeën. Hier zijn zoveel medeMerkers en zoveel overlegmomenten … Dat vraagt een heel andere manier van werken. En dan dat idee van ‘gelukkig zijn’. Wij waren al blij als er werk was. Nu lijkt het alsof geluk iets is dat je als werkgever moet garanderen. Maar wat is dat eigenlijk, geluk? Voor mij is dat nog altijd tevreden zijn met de simpele dingen.

[Paul] Voor mij sprong vooral de snelheid eruit. Alles gaat hier aan een tempo! En dan die vergaderingen en die deadlines. Iedereen moet ook tevreden gehouden worden. Terwijl wij destijds vooral bezig waren met het werk gedaan krijgen. De mentaliteit is veranderd. Mensen zijn veeleisender geworden. In onze tijd kreeg je geen auto, je was al blij met een job. Nu hoor je: “Als ik geen auto krijg, dan kom ik niet.” Dat is toch een ander tijdperk. 

[Erna] En toch, sommige dingen blijven hetzelfde. Studenten blijven studenten: een verloren sleutel, een verstopte douche … 

[Paul] … of een verstopt toilet op zondagavond (lacht). Alleen lossen ze dat hier nu vaak met een team en deels digitaal op.

En hoe reageerden huurders toen?

[Paul] Technische problemen kwamen wel vaker voor: een verstopt toilet, de verwarming die uitviel of het internet dat even plat lag. Als het niet snel opgelost raakte, kregen we meteen de ouders aan de lijn. “Allez, dat is nog niet opgelost?” “We betalen er toch voor?” Studenten zijn altijd mondig geweest, dat is niet veranderd. 

[Erna] Toch hadden we een goed contact met onze huurders. We gingen elke maandagavond eens goedendag zeggen en kenden ze bij naam. Met sommigen hebben we vandaag nog steeds contact. Wat wél is veranderd, is het geduld. De digitalisering heeft de verwachtingen veranderd. Bestel je iets op Bol.com, dan is het er de volgende dag. Mensen zijn dat gewend. Ze willen alles snel.

Wat heeft jullie vandaag verrast toen jullie een dag meeliepen? 

[Paul] Wat me opviel, is hoe open de communicatie is. Iedereen kan zijn zeg doen. Alles wordt besproken en er wordt geluisterd. Dat was vroeger anders. 

[Erna] Wat ik mooi vond, is dat medewerkers vrijuit hun mening kunnen delen, ook met Nele en Koenraad, die op hun beurt luisteren. Er is openheid en respect. Vroeger stelde je als baas meer je eisen: dit en dat moet gebeuren. Nu zie je dat leidinggevenden soms met fluwelen handschoenen moeten omgaan met mensen. Dat is wennen. 

[Paul] Ik denk dat ik daar vroeger moeite mee zou hebben gehad. Jongeren zijn opgegroeid met alles direct te krijgen. Alles is vanzelfsprekend geworden. Niet iedereen uiteraard, er zijn ook jongeren met de ‘juiste’ mindset. Maar het verschil is groot tegenover vroeger.

Wat denken jullie meegegeven te hebben aan Nele als volgende generatie? Zien jullie elementen van jullie aanpak of waarden vandaag terug in het bedrijf? 

[Erna] De manier waarop ze vandaag met huurders omgaan en alles organiseren, daar herken ik wel dingen van bij ons in. Kleine details misschien, maar toch. Ik denk dat we wel een beetje een voorbeeld zijn geweest, zonder dat bewust na te streven. 

[Paul] Eerlijkheid, openheid, correct zijn. Dat hebben we altijd belangrijk gevonden. Als je correct bent, mag je veel zeggen en doen. Maar als je liegt, dan verdwijnt het vertrouwen. Dat zijn dingen die je misschien niet bewust doorgeeft, maar die toch meegegeven worden. En mensen van buiten het bedrijf zeggen ons soms: “Je ziet wel dat het uit jullie nest komt.” Dan staan we daar eigenlijk pas bij stil. 

[Nele] Wat ik vooral heb meegekregen van thuis is: gezond verstand gebruiken en oplossingsgericht zijn. Ik voel me het beste als ik een probleem kan aanpakken en oplossen. Dat zit er echt ingebakken. 

[Paul] En ook het harde werken. Bij ons werd er vroeger nooit over uren gepraat. Als er nog iets moest gebeuren, dan deed je dat gewoon. Niet tegen onze goesting. Het hoorde erbij. Dat zien we nu ook bij hen terug.

Is er nog advies dat jullie zouden kunnen of willen meegeven vandaag?

[Paul] Goh, dat is moeilijk. Ze zijn al veel slimmer dan ik (lacht). Maar als ik iets zou moeten zeggen: blijf vooral aandacht houden voor het menselijke aspect. Alles wordt zo digitaal en onpersoonlijk. Zij voelen dat goed aan, maar het blijft belangrijk om daarover te waken. 

[Erna] Bedrijven die alleen maar op het digitale inzetten en de mens uit het oog verliezen? Dat kan volgens mij niet blijven werken. Een mens wil aangesproken en gezien worden. 

[Nele] Voor ons is technologie bedoeld als ondersteuning voor een mensgerichte aanpak. Het helpt bij repetitieve taken waar mensen toch niet gelukkig van worden. Maar alles wat met echte connectie te maken heeft, wordt bij ons door mensen behartigd. 

[Erna] Ik stelde vroeger altijd vragen aan de studenten. “Wat studeer je?” “Hoeveel jaar moet je nog studeren?” En dan deden ze hun hoofdtelefoon af en begonnen ze te babbelen.

[Paul] Die spontane babbels, dat is zó waardevol. Jongeren durven dat vandaag minder. Zelfs een lief zoeken is moeilijk geworden. (lacht) 

[Nele] Ik herken dat. Toen we werkten aan een digitale rondleiding via audiotour, merkte ik dat het eerste praatje ontbrak. Dat persoonlijke ontvangstmoment. Ik heb onmiddellijk bijgestuurd en de volgende verhuurdag stond er een student pannenkoeken te bakken in de inkomhal, met een muziekje op de achtergrond. Dat is voor ons de essentie: een ervaring creëren die beklijft. Je gebruikt technologie waar ze een meerwaarde vormt, maar je vertrekt altijd van het menselijke. 

Wat heeft jullie vandaag het meest geïnspireerd?

[Erna] Het menselijk contact, absoluut. We kennen al veel mensen hier, en ik voel dat het goed zit. Dat is mooi om te zien.

[Paul] Voor mij was het de leuze “alles op zijn tijd”. Dat zag ik vandaag ook: het loopt hier allemaal met de juiste energie.

[Erna] Blijven openstaan voor wat er rondom je gebeurt, dat vind ik belangrijk. Nieuwsgierig blijven. 

[Paul] We omringen ons graag door jonge en oudere mensen zolang ze maar positief ingesteld zijn. Van beide generaties kunnen we veel leren.