Mensen maken het bedrijf

Welke generatieverschillen zijn jou de laatste twee decennia opgevallen bij Upgrade Estate? Zijn verwachtingen veranderd?

Ik trek me niet veel aan van generatieverschillen en heb altijd geprobeerd om gewoon mezelf te blijven. Ik werk graag met verschillende generaties. Die uitwisseling houdt me net scherp. Mensen verschillen volgens mij ook minder van elkaar dan vaak wordt gedacht. Iedereen staat in relatie tot andere generaties als kind, ouder of collega. Dat zorgt voor herkenning. 

De context is wel veranderd: digitale tools, tempo, middelen. Maar de essentie blijft wel hetzelfde. Ik herinner me dat ik bij mijn start werkte met een faxmachine als CRM-systeem. Geïnteresseerden stuurden een coupon terug via onze fax en ik belde hen op. Vandaag sturen we een e-mail en krijgen er eentje terug. Andere tools, dezelfde bedoeling. 

Tijdens het vieren van 25 jaar ondernemerschap van Nele & Koenraad (co-CEO’s Upgrade Estate) maakten we daar nog een grap over. Op een tandem toerden we langs oude realisaties. Bij mijn halte op het einde haalde ik grote foto’s boven van hoe het begon, één ervan was onze faxmachine. Ik wil dat verhaal blijven vertellen. De start-up mentaliteit van toen is anders dan die van vandaag, maar die spirit mogen we niet verliezen. 

Wat verwachtingen betreft, zie ik weinig verschil per generatie. Sommige mensen denken dat het vanzelf zal gaan, anderen weten dat ze eerst moeten bewijzen wat ze waard zijn. Dat was 25 jaar geleden zo en dat is vandaag nog steeds zo. 

Die angst om gewoon iemand op te bellen, vind ik opvallend.(Nils)

Merk je verschillen tussen generaties in hoe ze zich organiseren of communiceren?

Wat we bijvoorbeeld merken bij oudere klanten is dat ze het steeds moeilijker krijgen met de digitalisering. Wij zetten als bedrijf volop in op klantgerichtheid en persoonlijk contact, maar digitale tools worden meer en meer geïntegreerd ter ondersteuning. Ook onze processen worden digitaler, denk aan communicatie via e-mail of digitale platformen. Voor klanten van 80+ is dat soms lastig. Dat blijft een kleine groep, maar het speelt. 

Tegelijk voelen we net hoe hard mensen verlangen naar persoonlijk contact, vooral bij belangrijke zaken. We horen vaak: “Ik weet niet wie mijn contactpersoon bij de bank is, ik kan niet meer bellen, ik word van het kastje naar de muur gestuurd.” Dat is bij ons fundamenteel anders. Wij vertrekken net vanuit die persoonlijke relatie. Dat wordt echt geapprecieerd. 

Langs de zijde van de medeMerkers zie ik dan weer dat jongere instromers vaak drempelvrees hebben om gewoon te bellen terwijl een kort telefoontje vaak meer duidelijkheid en nuance geeft. Die schroom om de telefoon te nemen, lijkt moeilijk weg te trainen. Die angst om gewoon iemand op te bellen, vind ik opvallend.

Wat ik het mooiste vind, is jonge mensen zien groeien in wat ze doen.(Nils) 

Hoe ben jij zelf geëvolueerd de afgelopen 19 jaar en wat leer je uit de samenwerking met jongere collega’s binnen je team?

Ik denk dat ik er altijd bewust voor gekozen heb om mijn speelse karakter niet te verliezen. Dat typeert mij. Ik neem mezelf niet al te ernstig en dat helpt om relativerend in het leven te staan. Tegelijk ben ik wel rustiger geworden, raak ik minder snel van slag. Je leert omgaan met mensen die vertrekken, ook mensen die je liever had gehouden, of met situaties waarin je zelf moeilijke gesprekken moet voeren. Dat menselijk aspect raakt me, maar ik ben ook weerbaarder geworden.

Wat ik nooit ben kwijtgeraakt, is mijn enthousiasme. Voor mij is dat cruciaal. De sfeer, de dynamiek, het gevoel van samen aan iets bouwen. Mocht het te corporate worden, dan zou dat enthousiasme verdwijnen. De mentaliteit van vroeger —klein, familiaal, creatief— die wil ik blijven vasthouden. 

Ons team vandaag is vrij jong, begin de dertig gemiddeld. Wat ik het mooiste vind, is jonge mensen zien groeien in wat ze doen. Ze zijn opgegroeid in een digitale wereld, en dat maakt een gigantisch verschil. Hun kijk op sociale media, trends en platformen bepaalt sterk mee hoe onze merken naar buiten komen. Zonder hen zouden we snel irrelevant worden. 

Ze zijn zelfstandig en verantwoordelijk waardoor ze me tonen wat ik zelf niet zie. Dat is goud waard.

Wat zou je willen meegeven aan nieuwe generaties die vandaag starten? Hoe zie jij de kernwaarden en samenwerking tussen generaties concreet terug in het bedrijf?

Stap voor stap gaan, dat is de beste raad die ik kan geven. Je geraakt verder met regelmaat en toewijding dan met ineens te ver willen springen. Het is belangrijk om dicht bij je talent te blijven, te voelen waar je flow zit en dat serieus te nemen. En ook: vertrek elke dag met de gedachte dat het je laatste werkdag zou kunnen zijn. Dat helpt om je inzet niet als vanzelfsprekend te zien. 

Wie hier start, moet zich bewust zijn dat werken bij Upgrade Estate ook betekent dat je je verbindt aan een cultuur. Ongeveer een derde van je leven breng je op het werk door. Dus maak er iets van. Kijk niet alleen naar generaties, maar ook naar levensfases. Iemand van 25 zit anders in het leven dan iemand van 50 en dat verdient respect in beide richtingen. 

Eén van de waarden waar we op blijven inzetten is samenwerking. Daar werven we op aan: 50% skill fit, 50% culture fit. Iemand kan technisch super zijn, maar als de klik er niet is qua waarden of teamdynamiek, dan lukt het meestal niet. Onze bedrijfscultuur is sterk geworden, bijna zelfcorrigerend. Wie erin past, groeit. Leeftijd speelt daarin geen rol. 

Voor mij persoonlijk blijven de medeMerkerstrips magisch. Elke keer opnieuw. Samen met collega’s jong en oud even weg van de routine. Dat is de zuurstof die je nodig hebt om een heel jaar met goesting te blijven bouwen.